امروز در تقویم روز پدر است. با امید به اینکه پدران همه ما رنج زندگی ندیده و گنج جوانی را با دلخوشی خرج کرده باشند، بیایید مهمترین پدران سریال و سینما را مرور کنیم.
پدرِ سنتی–اخلاقی (ستون خانه)
محمدعلی کشاورز
او از آن پدرهای ریشهدار، اخلاقمدار، گاه سختگیر اما عاشق بود. همانهایی که به تربیت اهمیت میدهند اما از نوع خودشان. او آینه تمام عیار پدران دوره خودش است
صدای بم، نگاه مکثدار، «اقتدار» از ویژگیهای تیپیکال او بود.
عزتالله انتظامی
او هم پدر مقتدرِ سنتی است. عزتالله انتظامی مردِ تصمیم است و تعلیل ندارد. حفظ سنت برایش مهم است اما خبری هم از هر چیزی در نوع من، نیست. پدر کمی مفهوم همراهشوندهتری دارد در «خانهای روی آب»
هر چند هنوز هم، دوره دورهپدرانی است که «حق دارند» حتی وقتی اشتباه میکنند..
جمشید مشایخی
مردی میان سنت و احساس. پیشرفتی که همزمان با دورهاش است. پدری که دوست دارد «درست» باشد، نه «دوستداشتنی». مرد سریال «پیلههای پرواز».
پدرِ تراژیک (شکستخورده اما شریف)
پرویز پرستویی
تیپ پدر: مردِ زخمخورده، ساکت، قربانی شرایط اما آگاه.
«به نام پدر» چرا ماندگار است؟ پدرهایی که گریه نمیکنند، اما میسوزند. دیده نمیشوند اما میبینند
فرهاد اصلانی
عصبی، متزلزل، اخلاقباخته. مردی که دلش میخواهد از زندگی فرار کند تا زندگی کند. مردی در «زندگی خصوصی»
پدرِ عصر بحران—نه بد، نه خوب؛ انسانی عادی اما خودجالبانگار. چیزی شبیه مردان دوره خودش.
پدر مهربان و روشنفکر
رضا کیانیان
روشنفکر، مهربان، ناکام و آگاه در خانهای روی آب. پدری که حرف دارد اما گاهی قدرت ندارد.
